افغانستان

Articles
اختصاصی: گفتگو با مرد دگرباش ساکن کابل

اختصاصی: گفتگو با مرد دگرباش ساکن کابل

بیش از دو هفته است که مردم افغانستان زیر سایه پرچم طالبان زندگی خود را می‌گذانند. برای بسیاری‌ها عادت کردن به سخت‌گیری‌های طالبان، دشوار است. در شرایطی که بیشتر مردم افغانستان نگران وضع شدن محدودیت‌ها و از دست دادن کار و آزادی‌هایشان هستند، دگرباشان افغان نگران از دست دادن جان خودشان هستند. 

افغانستان؛ رنگین‌کمانی‌ها در خوف طالبان

افغانستان؛ رنگین‌کمانی‌ها در خوف طالبان

طالبان در روز ۱۵ آگوست ۲۰۲۱ که مصادف است با ۲۴ اسد یا مرداد ۱۴۰۰ تمامی ولایات بزرگ افغانستان از جمله کابل پایتخت افغانستان را به تصرف خود درآورد. سقوط زودهنگام حکومت افغانستان به دست شورشیان طالبان، موجی از نگرانی و وحشت را میان دگرباشان به راه انداخت.

طالبان و دگرباشان در افغانستان؛ رنگین‌کمانی که سیاه شد

طالبان و دگرباشان در افغانستان؛ رنگین‌کمانی که سیاه شد

نیروهای طالبان، یکشنبه ۱۵ اگوست ۲۰۲۱ میلادی ( ۲۴ اسد/مرداد ۱۴۰۰) با اشغال کابل، تمام افغانستان را به اشغال خود در آوردند. اتفاقی که با موجی از وحشت از طرف جامعه افغانستان و به ویژه زنان و اقلیت‌ها روبرو شد. آینده جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو در افغانستان طالبان چطور خواهد بود؟

نگرانی دگرباشان از قدرت‌گرفتن طالبان

نگرانی دگرباشان از قدرت‌گرفتن طالبان

درحالی‌که هنوز آواز شلاق‌زدن طالبان در گوش‌ها می‌پیچد و خاطرات دادگاه‌های صحرایی در جلوی چشم‌ مردم افغانستان است، بیم آن می‌رود که دوباره افغانستان به چنین شرایطی بازگردد. از زمان آغاز مذاکرات میان طالبان و امریکا و اکنون خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، دگرباشان افغانستانی از بازگشت نظام طالبانی هراس دارند.

شهرزاد: اگر بفهمن که گی هستم، من را می‌کشند

شهرزاد: اگر بفهمن که گی هستم، من را می‌کشند

«نمی‌دانند که من گی هستم. اگر بفهمند، زندگی برای من خیلی سخت خواهد شد و من را به قتل خواهند رساند یا شکنجه خواهند کرد» شهرزاد، مرد همجنسگرای افغان، با حسرت از خانواده‌اش می‌گوید.  «بیشتر همجنسگرایان وقتی خانواده‌شان متوجه می‌شوند که فرزندشان همجنسگراست، از طرف فامیل مورد لت و کوب و شکنجه قرار می‌گیرند و یا از خانه بیرون می‌کنند.» او رازش را برای خودش نگه داشته که زنده بماند.

پناهجوی زن ترنس افغان: من سکوت نمی‌کنم

پناهجوی زن ترنس افغان: من سکوت نمی‌کنم

تیفا، زن ترنس افغان و و خانواده‌اش در ایران پناهجو هستند. تیفا معتقد است که هر جای دنیا که باشیم نباید در برابر ظلم سکوت کنیم. اما پایبندی به این عقیده، دردسرهای زیادی برای او ایجاد کرده است. آنطور که خود می‌گوید هرگز ناامید نشده اما این به معنای رنجیده نشدنش نیست. پناهجو بودن در ایران خود قصه بلندی است که بسیاری از افغان‌های مهاجر آن را از بر هستند اما “زن پناهجوی ترنس” ترکیبی است پر حادثه از زندگی یک به حاشیه رانده شده. 

کوچه‌های ناامن فضای مجازی برای دگرباشان در افغانستان

کوچه‌های ناامن فضای مجازی برای دگرباشان در افغانستان

کیان مرد همجنسگرای افغان ساکن کابل است کیان بیست و یک سال دارد و محصل رشته هواشناسی است. قرار بود کوچه‌های دنیای مجازی امن‌تر از دنیای روزمره باشد اما آنطور که او در این برنامه اینجا پامیر می‌گوید جامعه رنگین‌کمانی‌های افغانستان، خشونتی گسترده در فضای مجازی و جامعه تجربه می‌کند.

صدایی از افغانستان: من تجربه «بچه‌بازی» را از سر گذراندم

صدایی از افغانستان: من تجربه «بچه‌بازی» را از سر گذراندم

در دو مقاله و برنامه رادیویی به طور مفصل در مورد رسم و سنت «بچه‌بازی» صحبت کردیم. اینکه بچه‌بازی چیست و عاملان برگزاری این محافل چه کسانی هستند. در این قسمت از سلسله مقاله‌ها، برنامه مهران زن ترنس، از ولایت هرات مهمان «اینجا پامیر» است. او یکی از هزاران بازمانده محافل بچه بازی است که  تجربیات خودش را با ما به اشتراک می‌گذارد.

مجازات «بچه‌بازی» در قانون افغانستان؛ این درد را پایانی هست؟

مجازات «بچه‌بازی» در قانون افغانستان؛ این درد را پایانی هست؟

پیشتر، در بخش نخست این گزارش، درباره پدیده “بچه‌بازی” در برخی نقاط افغانستان سخن گفتیم. بچه‌بازی به محافلی اطلاق می‌شود  که در آن بر تن پسران کودک و نوجوان، لباس منتسب به زنانه می‌پوشانند، آ‌ن‌ها آرایش می‌کنند، زنگ و زنگوله‌ای به پایشان می‌بندند و آن‌ها را می‌رقصانند. به پسرانی که در این محافل رقصانده می‌شوند، «بچه بی‌ریش» یا «بچه رقاص» می‌گویند. این پسران کودک و نوجوان از خانواده‌هایی فقیر هستند که به دلایل مشکلات اقتصادی در این محافل حاضر می‌شوند و می‌رقصند تا امرار معاش کنند. حتی بعضی‌ از آن‌ها توسط زورمندان و ثروتمندان ربوده می‌شوند و وادار به این کار می‌شوند. اما مجازات این سو استفاده از کودکان در قانون افغانستان چیست؟

اختصاصی رادیو رنگین‌کمان: «بچه‌بازی» در افغانستان؛ «پسران بی‌ریشی» که می‌رقصند

اختصاصی رادیو رنگین‌کمان: «بچه‌بازی» در افغانستان؛ «پسران بی‌ریشی» که می‌رقصند

در افغانستان، کشوری که زنان مجاز نیستند در محافل عمومی برقصند، بر تن پسران کودک و نوجوان لباس منتسب به زنانه می‌پوشانند، آ‌ن‌ها آرایش می‌کنند، زنگ و زنگوله‌ای به پایشان می‌بندند و در محافلی که از آن به محافل «بچه‌بازی» یاد می‌شود، آن‌ها را می‌رقصانند. به پسرانی که در این محافل رقصانده می‌شوند، «بچه بی‌ریش» یا «بچه رقاص» می‌گویند.

روژان: ما ترنس‌های افغان هیچ آینده‌ای نداریم! اگر طالبان بیایند که دیگر هیچ!

روژان: ما ترنس‌های افغان هیچ آینده‌ای نداریم! اگر طالبان بیایند که دیگر هیچ!

“فامیل من از وقتی که طفل بودم متوجه رفتار متفاوت من شده بودند. تا یک زمانی به روی من نمی‌آوردند اما وقتی که بزرگ‌تر شدم، به من می‌گفتند که این‌طور یا آن‌طور نکن. تو مرد هستی و مثل مردها رفتار کنن” این جملات را روژان می‌گوید. زن ترنسی که ساکن ولایت کابل در افغانستان است. مشابه این روایت را از بسیاری از زنان ترنس در سراسر جهان می‌شنویم اما وقتی به افغانستان می‌رسیم، هزار توی سنت و مذهب کار را صد چندان مشکل‌تر می‌کند.

سامان؛ مهاجر افغان در سفر از ایران تا سوئد

سامان؛ مهاجر افغان در سفر از ایران تا سوئد

سامان جوانی ۲۲ ساله است که در‌ ایران به دنیا آمده است. او در ایران پناهجو بود زیرا خانواده‌اش به خاطر جنگ افغانستان، به ایران مهاجرت کردند. او قرار است از روایت زندگی‌اش به عنوان یک همجنسگرای مهاجر در ایران بگوید. سفری که البته به ایران ختم نشد و در گوشه دیگری از دنیا سرانجام یافت.